De verborgen kracht

Met Eva via een digitale brainstorm van gedachten gewisseld. De conclusie: het is de kunst om de verborgen kracht zichtbaar te krijgen. Dat geldt voor mijn pogingen om mijn manuscript goed genoeg te krijgen voor publicatie. Voor Eva is dat één van doelen waaraan ze werkt met de mensen die haar trainingen volgen. Het is een mooie rode draad die volgens mij veel universeler is dan het in eerste instantie lijkt.

Schrijver gezocht

Mijn manuscript heeft de kritische blik van een redacteur ondergaan. Oud redacteur van een gerenomeerde uitgeverij en dus ter zake kundig. Zijn mailtje heeft me erg aan het denken gezet. Ik moet niet op zoek zijn naar een uitgever maar naar een schrijver. Die schrijver moet ergens uit mezelf vandaan komen. De gedachte is er, verdere uitleg volgt. Wordt vervolgd, dus.

Zes reebruine ogen

'Twee reebruine ogen, die keken de jager aan,' zo gaat het liedje.
Ik heb niets met de jacht maar dieren tegenkomen in het wild is altijd weer bijzonder.
Vanmorgen vroeg was het op het eerste oog nog uitgestorven in het bos. De zon was rood-oranje en kwam heel voorzichtig tussen de bomen door.
Hardlopend kwam ik vanaf de 'eenzame eik' en liep in de richting van Prattenburg, bergaf. Voor wie de bossen tussen Amerongen en Veenendaal kent een bekende plek. Zo'n honderd meter voor me stak een ree het pad over, sprong zonder zichtbare inspanning over een walletje en bleef staan tussen de bomen. Ik stopte en we keken elkaar aan. Het was een mannetje, zo constateerde ik. Rechts nam ik beweging waar, twee vrouwtjesreeën hadden mij al veel eerder in de gaten dan ik hen.
Wat een bofkont, dacht ik; eindeloos struinen met twee vrouwen aan je zijde door de uitgestrekte bossen. Hoewel, bij min zeven is dat natuurlijk ook niet alles.
Ik moest niezen, reeman vond het genoeg en verdween met zijn miniharem tussen de bomen.

Sok aan bureaulamp

Daniel las de column: 'Ontplofte tienerkamer'
http://kollumpjes.blogspot.com/
en reageerde met een gemompeld: 'die sok aan mijn bureaulamp klopt niet.'
Ik legde uit dat dat valt onder dichterlijke vrijheid.
Toch kon hij de humor er nog wel van inzien, vooral toen ik zei dat er veel meer ouders zijn die de beschrijving van zijn kamer herkennen.

Derde Column

Morgenochtend wordt de derde column geplaatst.
Wat een kick als het mailtje binnenkomt met de mededeling dat ze deze leuk genoeg vonden om te plaatsen.
Ben benieuwd hoe Daniël het vindt. Misschien even een exemplaar in zijn klaslokaal leggen.
Zelfde link als in het vorige bericht.
Je kan ook binnen dit blog klikken op de link naar Kollumpjes.
http://kollumpjes.blogspot.com/

Tweede column in 'de Pers'

Voor de derde keer een column ingestuurd naar 'de Pers', voor de tweede keer hebben ze er ééntje van mijn hand geplaatst.
Het is toch wel apart om een krant open te slaan en je naam daarin te zien. Op de een of andere manier voelt het toch heel anders dan hetzelfde stuk op de website.
Deze keer is onze hond het slachtoffer. 't Is maar goed dat hij het niet weet.
http://www.depers.nl/columns/