Ieder jaar, begin januari hetzelfde ritueel. We begroeten elkaar handenschuddend en/of zoenend. Echter, lang niet iedereen zit te wachten op deze overdosis aan natte zoenen, klapzoenen, met-getuite-lippen-langs-het-gezicht-in-het-luchtledige-zoenen of langzame flirtende zoenen. En zeker niet als die afkomstig zijn van iemand waar je überhaupt geen intieme gevoelens voor hebt.
Anderen hebben weer moeite met het verplichte karakter van dit stuwmeer aan goede wensen. ‘Ik wens iedereen iedere dag van het jaar het beste,’ vertelde iemand mij vandaag. En ieder jaar heb ik minimaal één gesprek waarin iets vergelijkbaars mij wordt toevertrouwd.
Voor volgend jaar ga ik daarom vier variaties aan stickers in de omloop brengen. Deze plak je niet naast je brievenbus maar op je voorhoofd.
‘JA ik wil wel zoenen ontvangen. NEE, ik wens geen wensen te ontvangen.’
‘NEE, geen zoenen want ik heb griep. JA, je mag me de beste wensen wensen.’
‘NEE. Op dit gezicht wordt niet gezoend. NEE, dit jaar kunnen we beter overslaan.’
JA JA, ik ben overal voor in.’
Eén dilemma lossen we hier niet mee op: wat als je van de één wel en de ander geen zoenen en wensen wilt ontvangen?
Misschien dat ik ga experimenteren met klittenband.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten